Rewriting. A creative approach to writing fiction van David Michael Kaplan is een leerzaam boek voor fictieschrijvers. Kaplan bespreekt allerlei fases van het schrijfproces. Hij beklemtoont het belang van het steeds veranderen en verbeteren van teksten, soms zelfs nadat ze gepubliceerd zijn.
Aan het lezen van The artist’s way van Julia Cameron hield ik een dubbel gevoel over. Het boek bevat weeïge spiritualiteit en de opvatting dat je je door een positieve houding je eigen creatieve succes kan creëren, een beetje in de trant van The Secret. Er wordt bovendien waarde toegekend aan wat ieder weldenkend mens toeval zou noemen, maar wat Cameron als synchroniteit betitelt. En toch. Het is eigenlijk best een nuttig boek.
Het boek De 36 dramatische situaties is leuk leesvoer. De auteur, Jan Veldman, behandelt 36 situaties die ten grondslag liggen aan romans, toneelstukken en verhalen. Veldman, die zich baseerde op een vroeg twintigste-eeuws geschrift van de Fransman Polti, somt volgens mij lang niet alle mogelijke verhaalsituaties op, maar hij benoemt in dit naar mijn smaak wat te dunne boekje, veel verhaalstructuren van tal van klassiekers.
Schrijven en illustreren van de Grafische roman van Mike Chinn is een boek dat bedoeld is als handleiding voor de maker van grafische romans of strips voor een overwegend volwassen publiek. Het boek is rijk geïllustreerd. Naar mijn smaak iets te rijk want het geheel maakt een drukke, wat onoverzichtelijke indruk. (more…)
De verlakkers. Literaire vervalsingen en mystificaties van Wim Zaal is een amusant boek, met tal van leuke weetjes. Zaal voert de lezer mee langs vele fantasten, vervalsers en oplichters. Hij beperkt zich tot de Letteren en vindt in de Europese literatuur en quasi-literatuur tal van smeuïge verhalen over onder meer mediums, een opgevoerd namaaktoneelstuk van Shakespeare, de zangen van de pseudo-bard Ossian en de zogenaamde pornografische teksten van Willem Bilderdijk.