Word painting is een boek dat schrijvers moet helpen om hun beschrijvingen meer te laten leven. Auteur Rebecca McClanahan, een dichteres, gaat onder meer in op het aanspreken van alle zintuigen, niet alleen de ogen, en op het gebruik van metaforen om een tekst rijker te maken. Het boek overtuigt. McClanahan laat duidelijk zien dat beschrijvingen een integraal onderdeel van het literaire scheppingproces vormen. (more…)
Make a scene van Jordan E. Rosenfeld hoort niet bij de betere boeken over het schrijfproces die ik heb gelezen. Waar je bij sommige van dergelijke boeken steeds maar wil doorlezen, moet je dit boek vaak wegleggen en het stukje bij beetje lezen. In het boek staat de scène centraal. Rosenfield toont wat er allemaal komt kijken bij het effectief vertellen in scènes. (more…)
Op de site www.literairnederland.nl staat een recensie van mij van het boek De Brooklynclub van Bart Koubaa
http://www.literairnederland.nl/2012/04/27/als-stripheld-kan-het-wel/
The first five pages is geschreven door literair agent Noah Lukeman. Hij laat zien welke fouten je niet moet maken bij het sturen van (een deel van) een manuscript naar uitgevers of literair agenten. Het boek is vooral een stilistisch hulpmiddel. Lukeman laat met duidelijk plezier zien hoe het niet moet. Hij biedt zelf tal van voorbeelden van slechte stijl die komisch zijn, maar ook een beetje beledigend. De lezer begrijpt zelf allang dat het niet zo moet als in Lukemans foute voorbeelden. (more…)
Plot and character van Jeff Gerke is een bruikbaar schrijfboek. Gerke legt een verband tussen het ontwikkelen van geloofwaardige personages en de vorming van een goede plot. Uit het karakter van de hoofdpersonages wordt de plot gevormd, zo stelt de auteur. Gerke ziet zichzelf als een ‘plot first’ auteur, die zichzelf het scheppen van interessante personages heeft aangeleerd, maar wiens sterke punt het vormen van een plot is. Doordat hij zijn zwaktes onderkent, is juist het deel over het scheppen van personages interessant. De rol van Gerke is vergelijkbaar met die van de niet briljante wiskundeleraar die nog snapt wat leerlingen niet zouden kunnen begrijpen. (more…)
Master class in fiction writing van Adam Sexton is een aanrader. Aan de hand van negen meesterwerken uit de wereldliteratuur belicht de auteur vele aspecten van het schrijfproces, van plotvorming tot stijl en van karakters uitwerken tot het bieden van aansprekende beschrijvingen. Je haalt absoluut meer uit het werk als je al de besproken boeken van de auteurs , zo verschillend als Jane Austen en John Updike, leest. Maar ook aan de lezer die niet tegemoet komt aan de taak om de leeservaring aldus tot in het extreme uit te breiden, biedt dit boek veel goed advies. (more…)
Geschiedenis in de praktijk is een verzameling essays van Nederlandse historici over de publieksgerichte kant van geschiedenis, geschiedenis dus voor niet-historici. Maurits van Rooijen geeft aan wat de voordelen van deze tak van het beschrijven van het verleden heeft, ten opzichte van de wetenschappelijke geschiedschrijving: ‘ Er is meer ruimte voor synthese, speculatieve uitwijdingen, lezenswaardige zijpaden of voorbeelden en zelfs, omwille van de stijl, het gebruik van associatieve in plaats van strikt logische benaderingen.’ (11) (more…)
Archeoloog Peter Fowler geeft in de inleiding van zijn boek over ‘pastness’ (wat misschien te vertalen zou zijn als ‘verledenheid’) al de zwaktes van zijn boek aan. Er is nauwelijks of geen aandacht voor de rol van het verleden in literaire fictie, architectuur en film (xvi). Dat zijn in de hedendaagse omgang met het verleden toch wel centrale thema’s, dus het ontbreken ervan is jammer. Het boek is niet zo dik, dus er was eigenlijk wel ruimte voor deze onderwerkpen geweest. Toch is dit boek wel de moeite waard, zeker het tweede deel. (more…)
De historicus Rolf Schörken schreef een interessant boek over de buitenwetenschappelijke omgang met geschiedenis. Hij richt zich bij zijn bespreking vooral op de literaire behandeling van historische onderwerpen. Hij heeft minder aandacht voor film, reclame en televisie en games en het internet komen al helemaal niet aan bod. Die onderwerpen lagen op het moment van schrijven nog niet binnen zijn blikveld. Ook zou aandacht voor een fenomeen als living history interessant zijn geweest. (more…)
Er staat een recensie van mij over het boek ‘Dit zou in de tegenwoordige tijd geschreven moeten worden’ van de Deense schrijfster Helle Helle op de site www.literairnederland.nl. Zie:
http://www.literairnederland.nl/2012/03/26/het-onbelangrijke-dat-belangrijk-is/